"But apart from my ugliness, I also have no sense" "แต่ถึงแม้ฉันจะน่าเกลียดแค่ไหน ฉันก็ไม่มีความรู้สึกเช่นกัน" "I know very well that I am a silly creature" "ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลา" "It is no sign of folly to think so," replied Beauty "การคิดเช่นนั้นไม่ใช่สัญญาณของความโง่เขลา" นางงามตอบ "Eat then, Beauty," said the monster "กินซะนะคนสวย" สัตว์ประหลาดกล่าว "try to amuse yourself in your palace" "พยายามหาความสนุกสนานในวังของคุณ" "everything here is yours" "ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่คือของคุณ" "and I would be very uneasy if you were not happy" "และฉันคงจะรู้สึกไม่สบายใจมาก หากคุณไม่มีความสุข" "You are very obliging," answered Beauty "คุณมีน้ำใจมาก" นางงามตอบ "I admit I am pleased with your kindness" "ข้าพเจ้ายอมรับว่าข้าพเจ้าพอใจในความกรุณาของท่าน" "and when I consider your kindness, I hardly notice your deformities" "และเมื่อฉันคิดถึงความกรุณาของคุณ ฉันแทบจะไม่สังเกตเห็นความผิดปกติของคุณเลย"
Gabrielle-Suzanne Barbot de Villeneuve fue una escritora francesa nacida en París en 1685, considerada una figura clave en la evolución del cuento de hadas literario. Proveniente de una familia acomodada, su vida estuvo marcada por dificultades económicas tras enviudar joven, lo que la llevó a integrarse activamente en los círculos literarios parisinos del siglo XVIII. Allí desarrolló una obra influida por la tradición de autores como Charles Perrault, pero con una mirada más compleja y dirigida a un público adulto.
Es especialmente conocida por haber escrito la primera versión extensa de La Bella y la Bestia en 1740, incluida en La jeune américaine et les contes marins. A diferencia de versiones posteriores, su relato era más largo, oscuro y lleno de subtramas, lo que revela su intención original como novela más que cuento infantil. También publicó obras como La Jardinière de Vincennes, consolidando un estilo narrativo detallado y sofisticado. Su legado ha sido parcialmente eclipsado por adaptaciones posteriores, pero su versión original sigue siendo la base del mito que perdura hasta hoy.